Als ik terugkijk, begon het allemaal in mijn kindertijd met terugkerende vragen: waarom is er zoveel lijden in de wereld, en hoe kan ik de mensen van wie ik hou en mezelf helpen?

Deze vragen vormden het begin van een zoektocht die zich aanvankelijk vooral naar buiten richtte. Vanuit het verlangen iets te betekenen voor wat ik om me heen zag, bracht mijn werk me naar verschillende delen van de wereld, waar ik samenwerkte met gerenommeerde natuurbeschermers en betrokken was bij uiteenlopende internationale projecten. Een periode van desillusie en meerdere diepe crises keerde die zoektocht uiteindelijk naar binnen. Wat ik buiten mezelf probeerde te begrijpen en te veranderen, begon ik steeds meer te herkennen als een weerspiegeling van de geest.

Daarmee kreeg ook het lijden dat ik zag in de wereld, in anderen en in mezelf een andere betekenis. Het werd een uitnodiging om naar binnen te keren en de geest te helen van de illusie van afgescheidenheid.

Wat volgde was een weg van leren en, misschien nog meer, afleren. Ik voel diepe dankbaarheid voor de Meesters waaronder Jose A. Manchado, die mij daarin hebben begeleid en nog altijd begeleiden.

Innerlijke transformatie werd gaandeweg een bron van vreugde, geworteld in het loslaten van wat vrede in de weg lijkt te staan.